Ile mieści pęcherz moczowy i dlaczego chodzenie do toalety „na zapas” mu szkodzi

Pęcherz moczowy gromadzi mocz, a zwykle mieści ok. 250–500 ml płynu. Każdy z nas czuje go jednak trochę inaczej, a to, jak często chodzimy do toalety, zależy nie tylko od ilości moczu.

Co przyspiesza parcie na mocz

Niektóre napoje i produkty szybciej pobudzają pęcherz do obkurczania i opróżniania się:

• kofeina (kawa, mocna herbata, napoje energetyczne),
• alkohol,
• napoje słodzone i gazowane,
• cytrusy i soki cytrusowe.

Nie znaczy to, że trzeba z nich całkiem rezygnować. Warto jednak obserwować, po czym parcie pojawia się częściej.

Pęcherz nadaktywny

Częste, nagłe parcia na mocz, czasem z popuszczaniem, to objawy zespołu pęcherza nadaktywnego (z ang. OAB). Dotyka częściej kobiet. Przyczyną mogą być zaburzenia neurologiczne albo częste, nawracające zapalenia pęcherza.

Nierzadko jednak stoją za nim nawyki toaletowe: chodzenie do toalety „na zapas” przed wyjściem z domu, przed snem, a także w stresie. Pęcherz uczy się wtedy alarmować przy coraz mniejszej ilości moczu.

Druga skrajność: przepełnianie pęcherza

Przepełnianie pęcherza zdarza się rzadziej, ale bywa groźne. Oto przypadek z gabinetu.

Na wizytę zgłosił się 50-letni pacjent, który przygotowywał się do zabiegu urologicznego. Jak wielu mężczyzn w jego wieku leczył się farmakologicznie z powodu rozrostu gruczołu krokowego (prostaty) i był pod kontrolą urologa.

Prostata jednak powiększała się dalej i coraz mocniej uciskała cewkę moczową. Większy ucisk oznaczał trudność z oddaniem moczu i z całkowitym opróżnieniem pęcherza. Przez kilka miesięcy pacjent przyzwyczajał się do częstych wizyt w toalecie i oddawania kropli moczu. Nie przeszkadzało mu to bardzo w pracy.

W końcu poczuł się gorzej i trafił nagle do szpitala. Badanie wykazało zaleganie moczu w objętości 4 litrów. Pacjent został natychmiast zacewnikowany, a mocz zaczął już cofać się do nerek.

Po takim incydencie:

• zabieg na rozrośniętej prostacie był konieczny,
• ściany i receptory pęcherza, tak mocno rozciągnięte, uległy uszkodzeniu.

Terapia u takiego pacjenta musi być prowadzona ostrożnie. Uczy się on na nowo wyważać pracę mięśni dna miednicy, mięśni brzucha i tłoczni brzusznej przy oddawaniu moczu. Pęcherz po takim przepełnieniu potrzebuje bardzo dużo czasu na odbudowę. Może się też zdarzyć, że już nigdy nie będzie skutecznie się obkurczał, a pacjent będzie musiał sam się cewnikować.

Wnioski

• Jeśli chodzisz do toalety bardzo często, „na zapas” – obserwuj swoje nawyki i to, co pijesz.
• Jeśli leczysz się z powodu rozrostu prostaty – kontroluj się regularnie, przyjmuj leki i nie bagatelizuj problemu, gdy nie możesz swobodnie oddać moczu. To sygnał, żeby jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.